연기 속에서

박순덕

해 질 녘 굴뚝에

흰 연기 피어오른다

바람 따라 이리저리

길을 잃을까

돌아보고 또 돌아본다

이 길이 맞는 건지

알 것 같기도 한데

일상은 다람쥐 쳇바퀴

너에게 길을 묻는다

IN THE SMOKE

Park Soon deok

At sunset,

from the chimney,

white smoke rises.

Drifting here and there

with the wind.

Afraid of losing its way,

it looks back

again and again.

Perhaps this is

the right path

or perhaps not.

I feel as though I know,

yet I am not certain.

Daily life turns

like a squirrel on its wheel.

And so,

I ask you

for the way.

ท่ามกลางควัน

พัค ซุนด็อก

ยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า

ควันสีขาว

ลอยขึ้นจากปล่องไฟ

ล่องลอยไปมา

ตามแรงลม

หวั่นว่าจะหลงทาง

จึงหันกลับมอง

ครั้งแล้วครั้งเล่า

ราวกับรู้ว่า

นี่คือเส้นทางที่ถูกต้อง

แต่ก็ยังไม่แน่ใจ

ชีวิตประจำวัน

หมุนวนดั่งกระรอกในวงล้อ

และฉัน

จึงถามเธอ

ถึงหนทางข้างหน้า

DANS LA FUMÉE

Park Soon deok

Au crépuscule,

de la cheminée

s’élève une fumée blanche.

Elle dérive

au gré du vent,

ici et là.

Craignant de perdre son chemin,

elle se retourne,

encore et encore.

Peut-être est-ce

la bonne route,

j’ai l’impression de le savoir,

sans en être certain.

Le quotidien tourne

comme un écureuil dans sa roue.

Alors,

je te demande

où est le chemin.

В ДЫМУ

Пак Сун Док

На закате

из трубы

поднимается белый дым.

Следуя за ветром,

он плывёт

то туда, то сюда.

Боясь потерять дорогу,

оглядывается

снова и снова.

Кажется,

будто это верный путь,

и всё же

нет полной уверенности.

Повседневная жизнь

вращается,

словно белка в колесе.

И потому

я спрашиваю тебя

о дороге.

Translated by JOMUNBAE